Metanoia

Metanoia
  

Metanoia is een heel persoonlijk album geworden. Het is vreemd en spannend om zo iets persoonlijks los te laten in de wereld. Ik heb nooit echt het gevoel gehad iets ‘van me af’ te kunnen schrijven. Het componeren en zingen voelt eerder altijd als een verdieping en herbeleving van de situatie en emotie waaruit een lied is ontstaan. Maar vreemd genoeg, nu de liedjes opgenomen zijn en alle 10 op een schijfje staan waar een hoesje omheen zit, heb ik voor het eerst het gevoel dat ik het los kan laten. Eric Corton beschreef dat laatst al mooi in zijn interview met mij op Cortonville hoe de songs tot nu toe alleen in mijn vingers en in mijn hoofd zaten, maar het is meer. Het is ook alsof het album een laagje aarde gooit over de donkere dagen waaruit het ooit is ontstaan. Veel liedjes op deze plaat hebben op de een of andere manier wortel kunnen schieten in een met tranen en weemoed doordrenkte grond en hebben uit kunnen groeien tot iets moois. Dat is ook een van de aanleidingen geweest voor de titel van het album. Metanoia staat voor hergeboorte. Het is een term met vele fascinerende betekenissen voornamelijk binnen een religieuze context (μετάνοια). In meer spirituele context vertegenwoordigt de term ook het principe van ‘wijze reflectie’ (yoniso manasikara). Ik denk dat iedereen in zijn leven wel momenten kent waarin het cumulatief van ervaringen in een bepaalde fase opeens tot een soort bal verworden waar je op kunt staan en naar kunt kijken en van kunt leren en die je ten slotte kunt ontstijgen. Vorige week heb je ook de cover van het album voor het eerst op Facebook voorbij zien komen. Niet voor niets staat daar een afbeelding van een libelle op. Als geen ander kent dit diertje het principe van de metamorfose. Een plotseling nieuw licht dat strijkt over bekende voorwerpen…

Video’s